Faleński Felicjan

Faleński Felicjan , pseud. Felicyan (5 VI 1825 Warszawa - 11 X 1910 tamże). Poeta, dramaturg, powieściopisarz, krytyk lit., tłumacz literatury pięknej.

Już akcja jego powiastki obyczajowej Z daleka i z bliska (dod. do "Czasu" 1856 i wyd. osobne 1862) toczy się częściowo w Tatrach, ale wtedy F. gór tych jeszcze, zdaje się, nie widział, choć w 1846 odbył pieszą wędrówkę po Galicji.

W 1869 i 1870 był F. z żoną Marią w Zakopanem i Tatrach (w towarzystwie Stefanii i Karola Estreicherów ). Przyniosło to w rezultacie cykl wierszy tatrz. Odgłosy z gór (Wa. 1871). Z tych 30 wierszy niektóre za życia poety były przedrukowane w czasopismach: U Czerwonego Wiercha, U Zawratu, Murań i Koszysta ("Tyg. Ilustr." 1871, nr 166) oraz W nocy, Babia Góra, W Zakopanem ("Kraj" 1871, nr 93), ale rozgłosu mu nie przyniosły. Tatr dotyczy też częściowo jego artykuł Anglicy na bożym świecie ("Kal. Jaworskiego na rok 1874"), w sposób humor. opisujący turystę ang. w Tatrach.

Wzmianki o pobytach F. w Zakopanem i Tatrach (oraz o Odgłosach z gór) znajdują się w listach Marii i Felicjana F., opublikowanych w książce: Korespondencja Karola Estreichera z Marią i Felicjanem Faleńskimi (1867-1903) (Wr. 1957, wyd. Jadwiga Rudnicka). O góralach podh. pisał też F. (na podstawie rozmowy z ks. Stolarczykiem) w swoim pamiętniku: Wspomnienia z mojego życia (wyd. w całości dopiero przez J. Rudnicką w zbiorze: Miscellanea z pogranicza XIX i XX wieku, "Archiwum Lit." t. 8).