Gąsienica-Byrcyn Stanisław

Gąsienica-Byrcyn Stanisław jun. (4 I 1911 Zakopane - 14 II 1991 tamże, poch. na starym cment.), najstarszy syn znanego przewodnika tatrz. o tym samym imieniu, » Stanisława G.-B ., i jego pierwszej żony, Józefy (z domu Gąsienica-Marcinowska). Podh. pisarz lud. (poeta i prozaik), w młodych latach juhas, a w 1940 baca w Tatrach na Kasprowej Hali .

Od 1946 pisał wiersze w gwarze podh. o tematyce podh. i tatrz., także gawędy i teksty do kolęd. Występował ze swoją twórczością na wieczorach autorskich, po raz pierwszy w Zakopanem w 1957, potem w różnych miastach.

Wiersze ogłaszał w czasopismach w Polsce ("Orka", "Dz. Lud.", "Wieści", "Dz. Pol.", "Kamena", "Tyg. Powsz.", "Wierchy", "Podtatrze" i in.) oraz w USA ("Tatrz. Orzeł"). Od 1965 jego wiersze drukowano w antologiach polskiej poezji lud.: Od Bugu do Tatr i Bałtyku (Lu. 1965), Wieś tworząca (Lu. II-V, 1966-74), Wiersze proste jak życie (Lu. 1966), Jana Szczawieja Antologia współczesnej poezji ludowej (Wa. 1967 i 1972) i tegoż Antologia poezji ludowej 1830-1980 (Wa. 1985) i in.

Ukazały się też osobno zbiory wierszy G.-B.: Myśli juhasa (Wa. 1974), Tatrzańsko ziemio (Chicago 1986, z barwnymi fot. tatrz. jego syna, Wojciecha).

Do tekstu dwóch kolęd G.-B. skomponował muzykę Jan Pasierb-Orland  i ogłosił w swoim zbiorze pieśni Cztery pastorałki góralskie (Kr. 1970).