Harcerski Klub Tatrzański

Harcerski Klub Tatrzański (HKT). W I poł. 1937 powstał w Zakopanem Górski Krąg Starszoharcerski (GKS), zrzeszający starszych harcerzy uprawiających turystykę górską i taternictwo. Celem GKS, dzielącego się na sekcję tur. i tatern., było popularyzowanie, organizowanie i koordynowanie harcerskiej turystyki i taternictwa. Już od 1937 GKS organizował w Tatrach dla harcerzy wycieczki i kursy turystyki wysokogórskiej i taternictwa (na poziomie podst.). Siedzibą GKS było schronisko harc. na Głodówce  k. Bukowiny Tatrz . Gł. organizator i przewodniczący GKS: » Stefan Załuski , wiceprzewodniczący: Lesław Berych . Nawiązano współpracę z grupą » "Makolągwy ", Klubem Wys. i redakcją "Taternika ".

W maju 1938, aby wciągnąć do pracy młodzież harc., przekształcono GKS w Harcerski Klub Tatrzański (HKT), z siedzibą w Warszawie i kierowany przez poprzedni zarząd; realizował on te same cele co GKS i też był podzielony na sekcję tur. i taternicką. W 1938 i 1939, podobnie jak poprzednio, organizowano w Tatrach wycieczki i kursy, z pomocą instruktorów z grupy "Makolągwy" i Klubu Wys., a w Warszawie odczyty o Tatrach, taternictwie i pol. alpinizmie. Wybuch II wojny świat. zakończył działalność HKT. Śladem tej działalności jest podręcznik tur.-tatern. Stefana Załuskiego: Wędrówki górskie (Wa.1939).