hotar

hotar. Słowo to w gwarze podh. oznacza większy obszar ziemi (np. pól czy lasu), stąd także dużą część wsi, większe osiedle, nawet "hrube gazdowstwo" (jako dużą przestrzeń gruntu). Od słowa hotar pochodzą pol. nazwy miejscowe Hotarz: 1) las w Chochołowskiej Dolinie, 2) grzbiet z osiedlem we wsi Kościelisko, 3) dawna nazwa (z 1676) Polany Biały Potok na terenie Witowa. Od Hotarza w Kościelisku powstało nazwisko Hotarski, ostatnio pisane Chotarski.W słow. języku lit. (i także w gwarach słow. na Podtatrzu) istnieje słowo chotár w znaczeniu obszar ziemi (pola, łąki, lasy) należący do wsi, albo granica między obszarami dwóch wsi itp. W dawnej literaturze niem., dotyczącej Podtatrza wówczas węgierskiego, spotykamy wyrazy Hattert i Hotter, oznaczające teren należący do danej wsi, np. Csorbaer Hotter (węg. csorbai határ). Zarówno słow. chotár i niem. Hotter lub Hattert, jak i podh. hotar wywodzą się z węg. határ : 1) granica, linia graniczna, zasięg, kres; 2) pole, okolica, obszar.Na Podtatrzu Słow. (niegdyś węgierskim i w Tatrach słowo to przeszło do miejscowych nazw słow., niem., węg. i także pol., np.: 1) słow. Chotár (nazwa łąk i pastwisk w ośmiu wsiach na Orawie); 2) niem. Hottergraben lub Hotterwasser (na pd.-wsch. od Łomnicy Tatrz., tu w znaczeniu "graniczny potok"); 3) węg. Határvíz (dla tegoż potoku); 4) słow. Chotárny potok (dla tegoż potoku); 5) pol. Hotarny Potok (dla tegoż potoku); 6) niem. Grosse Hatterthaufen (pol. Wielki Kopiec Graniczny, ok 900 m, w pobliżu Neslowej Polany w Tatrach Biel., na granicy posiadłości Białej Spiskiej i Rakus).