Jurzyca Karl

Jurzyca Karl (? - 6 VI 1906 Karwina, Śląsk Cieszyński).

Niem. turysta, taternik i alpinista, kasjer kopalni hr. Larischa-Mönicha w Karwinie, zamordowany przez bandytów.

Był długoletnim działaczem i członkiem zarządu sekcji cieszyńskiej (Sektion Teschen) towarzystwa tur. Beskidenverein. Po Tatrach chodził z przewodnikami spiskimi, ale czasem okazywał się lepszym od nich taternikiem. W 1897 był na Szatanie (I wejście wsch. ścianą), a 13 VI 1900 dokonał I wejścia na Batyżowiecki Szczyt , co uznano wówczas za jedno z największych osiągnięć taternickich. Tegoż roku, 6 IX 1900 (a nie w 1906 ), wszedł też nową drogą (od pd.-wsch.) na Pośrednią Basztę .

W nast. roku J. wyróżnił się śmiałą na owe czasy próbą wejścia na niezdobyty jeszcze Ostry Szczyt jego pd. ścianą. Dnia 30 VI 1901 z przew. Johannem Hunsdorferem jun . wszedł pr. częścią tej ściany na siodełko (nazwane potem Siodełkiem Jurzycy) we wsch. grani, gdzie przewodnik zwątpił nawet w możliwość wydostania się stamtąd, ale J znalazł sposób wycofania się poprzez pn. ścianę. Ich wejście pr. częścią pd. ściany zaliczono do najbardziej efektownych wspinaczek tatrz. przed 1905 r.

W 1901 J. jeszcze raz wybrał się na zdobycie Ostrego Szczytu, tym razem podszedł pod pn. ścianę, ale spod ściany wycofał się z powodu ociekających wodą skał. Wypatrzył jednak wtedy szlak, którym w nast. roku szczyt ten zdobył Englisch .

Opis swego wejścia na Batyżowiecki Szczyt ogłosił J. w cieszyńskim czasopiśmie "Silesia" (1900, nr 146), o Ostrym Szczycie pisał pt. Der Spitze-Thurm (2356 m) ("Jahrb. UKV" 1902) i chyba także w czasopiśmie "Silesia".

J. w latach swej aktywności w Tatrach był jednym z wybitniejszych taterników. Upamiętniony jest kilkoma nazwami tatrz.: Płyta Jurzycy (na Batyżowieckim Szczycie) oraz Ząb Jurzycy i Siodełko Jurzycy (na Ostrym Szczycie).