Kowenicki Stanisław

Kowenicki Stanisław (1903 Tarnopol - 11 II 1992 Kraków). Prawnik (UJ 1927, dr 1928), adwokat w Krakowie, taternik , narciarz, sportowiec.

W 1914-16 mieszkał w Zakopanem i poznał Tatry , zwł. jako członek gimnaz. drużyny skautowej (harc.), a od 1916 przebywał już stale w Krakowie. Od 1920 z kolegą szkolnym » Witoldem Dobrowolskim uprawiał turystykę, a potem także sport (w krak. "Sokole" i krak. AZS): wioślarstwo, kajakarstwo, lekkoatletykę, gimnastykę, także narciarstwo.

Obaj jako studenci UJ, chcąc przebywać dużo w Tatrach, podjęli pracę dla PTT: w 1923-27 każdego lata naprawiali i znakowali szlaki tur. w Tatrach od Morskiego Oka po Chochołowską Dolinę , łącznie z Orlą Percią ; cztery dni w tygodniu pracowali, a trzy dni mieli na własne wycieczki.

W owych latach obaj chodzili dużo po całych Tatrach i wspinali się trudnymi drogami; m.in. z Mieczysławem Szczuką przeszli pd. ścianę Zamarłej Turni (wówczas dopiero IX wejście), pn. ścianę Galerii Gankowej (V wejście) i pn.-zach. ścianę Małej Buczynowej Turni  (IV wejście).

W nast. latach K. również wspinał się w Tatrach, aż do 1973, mimo że w 1931 miał groźny wypadek na pn. ścianie Koziego Wierchu (odpadnięcie, rozerwanie się liny asekuracyjnej, 50-metrowy lot w powietrzu, upadek na stromy płat śniegu i stoczenie się po nim na piarg; złamał tylko ramię i nos). Wspinał się też w zimie, uczestnicząc np. w 1927 w II wejściu zimowym pn. ścianą na Łomnicę .

W latach międzywoj. był członkiem Sekcji Tatern. AZS w Krakowie , a od 1945 Klubu Wysokogórskiego i w 1948-49 członkiem jego komisji rewizyjnej.K. był też b. aktywnym narciarzem górskim: w Tatrach (m.in. wejście zim. na Kozi Wierch), Karpatach Wsch ., Gorcach i Beskidach Zachodnich. Jeszcze po II wojnie świat. prowadził grupy na rajdach narc. w Tatrach i Karkonoszach. Przed i po II wojnie świat. był b. czynnym działaczem Tatrz. Tow. Narciarzy , Pol. Związku Narc . i Komisji Turystyki Narc. PTTK.

O narc. rajdzie wysokogórskim w Tatrach ogłosił swe uwagi pt. Światła i cienie raidu ("Turysta" 1957, nr 1). Z 1976 pochodzą jego spisane ale nie opublikowane wspomnienia: Mój życiorys wycieczkowy na tle Tatr, gór i wody .