Białka

Białka;

Rzeka będąca jednym z głównych tatrz. dopływów Dunajca i zarazem gł. strumieniem Doliny Białki. Powstaje na wysokości ok. 1075 m ze spływu Białej Wody (gł. dopływ źródłowy B.) z Rybim Potokiem, u wylotu Doliny Białej Wody i Doliny Rybiego Potoku.

Płynie zasadniczo ku pn., najpierw na terenie Tatr. Przedarłszy się przez zwężenie Doliny Białki koło Łysej Polany z Tatr na Podtatrze, B. płynie koło podh. wsi Brzegi, Bukowina Tatrz. i Białka Tatrz. (na lw. brzegu) oraz wsi spiskich Jurgów, Czarna Góra , Trybsz, Krempachy (wszystkie na pr. brzegu) i Nowa Biała (na lw. brzegu), po czym dzieli się na dwa ramiona, które między podh. wsią Dębno a wsią spiską Frydman wpadają do Dunajca (ok. 530 m). Powyżej Nowej Białej Białka przedziera się przez przełom skalny (Przełom Białki) utworzony przez skały: Kramnica i Obłazowa.

Najważniejsze tatrz. dopływy B. (poza Białą Wodą i Rybim Potokiem): Roztoka, Waksmundzki Potok i Jaworowy Potok. Od swego początku aż do ujścia Jaworowego Potoku (powyżej Jurgowa) B. stanowi granicę pol.-słow. Długie odcinki B. oddzielają też Podhale od Spisza .

Nazwa B. pochodzi od jasnych kamieni (otoczaków) w łożysku tej rzeki. Od jej nazwy pochodzi nazwa leżącej nad nią wsi, Białka (Białka Tatrz.), a nie na odwrót.