Białki, Dolina

Wielka dolina walna, jedna z największych w Tatrach, po pn. stronie ich gł. grzbietu, sięgająca ku górze do podnóża masywu Gierlachu, a ku dołowi - wychodząc koło Łysej Polany z Tatr na Podtatrze, gdzie się rozszerza i rozpłaszcza - aż do Dunajca.

Białki, Dolina;

W obrębie Tatr D.B. rozgałęzia się w szereg odnóg: Waksmundzka Dolina, Dolina Roztoki (z Doliną Pięciu Stawów Polskich), Dolina Rybiego Potoku, Dolina Białej Wody oraz parę mniejszych. Główną odnogą i właśc. przedłużeniem D.B. ku górze jest Dolina Białej Wody. Długość całej D.B. od Dunajca (ok. 530 m) do podnóża Zadniego Gierlachu (ok. 2150 m), a więc łącznie z Doliną Białej Wody, wynosi ok. 40 km, w obrębie Tatr ok. 12 km.

Dolinę Białki, bez jej odnóg, otaczają na obszarze Tatr: Łysa Skałka, Goły Wierch, Gęsia Szyja, Wołoszyn i Roztocka Czuba po zach. stronie, a po wsch. stronie: grupa Szerokiej Jaworzyńskiej z Horwackim Wierchem, Zadnią Kopą, Golicą i Czerwoną Skałką .

Główną rzeką D.B. jest » Białka wraz ze swym źródłowym dopływem, Białą Wodą. W tatrz. części D.B. (bez Doliny Białej Wody) leżą polany: Łysa Polana, Białczańska Palenica, Niżnia Polana pod Wołoszynem, Stara Roztoka i Białowodzka Polana.W obrębie Tatr biegnie Doliną Białki od Łysej Polany do Wanty, a potem Doliną Rybiego Potoku szosa do Morskiego Oka. Od spływu Rybiego Potoku z Białą Wodą w dół Białką aż do ujścia Jaworowego Potoku (powyżej Jurgowa) biegnie pol.-słow. granica.

---