Łomnica, Tatrzańska

Łomnica, Tatrzańska (ok. 830-900 m); Tatranská Lomnica; Tatralomnitz; Tátralomnic. S. Jedno z gł. uzdrowisk oraz centrów tur. i narc. po pd. stronie Tatr, poniżej pd.-wsch. stoków szczytu Łomnicy, przy Drodze Wolności, na pn.-wsch. od Smokowców. Stałych mieszk. 2328 w 1980. Liczne domy wczasowe i tur., hotele, restauracje, sklepy, w pobliżu autokempingi, m.in. wielki Eurocamp. W T.Ł. jest siedziba dyrekcji TANAPu, jego muzeum i stacja nauk., a także filia Inst. Astronomicznego.

Do T.Ł. dochodzą linie autobusowe i linia kolejowa z Popradu. Z T.Ł. biegnie linia kolei elektr. przez Smokowce do Szczyrbskiego Jeziora oraz dwie koleje linowe: jedna do Łomnickiego Stawu i dalej na Łomnicę, druga tylko do Łomnickiego Stawu. Z T.Ł. wychodzą znakowane szlaki tur.: przez Matlary do Kiezmarskiej Doliny, do Łomnickiego Stawu i do Wodospadów Zimnej Wody.Na terenie T.Ł. aż do 1892 nie było stałej osady. Najbliższym stałym osiedlem były Matlary (założone w 1884), a sezonowe osiedle past., » Łomnickie Koszary, istniało od dawna poniżej Matlar, nad potokiem Łomnicą. W 1892 państwo węg. zakupiło większy obszar Tatr i zaczęło budowę uzdrowiska T.Ł., na której terenie pierwsze większe budowle powstały w 1893, potem stopniowo dalsze, a linię kolejową doprowadzono w 1895.