Manduk Władysław

Manduk Władysław (30 VII 1910 Warszawa - 18 VI 1989 Londyn, poch. w Warszawie). Inż. chemik (Politechn. Warsz. 1937), turysta, taternik, narciarz, alpinista, działacz tur. i taternicki. Walczył w kampanii wrześniowej 1939 i w Powstaniu Warsz. 1944, po wojnie pracował w przemyśle, od 1949 w Łodzi.

W Tatrach od 1928 uprawiał turystykę i narciarstwo, a taternictwo dopiero od 1947 i został członkiem Klubu Wys . w 1948, potem również instruktorem taternictwa. W 1958 i 1959 był kierownikiem polskich obozów alpin. w Kaukazie, a w 1970 kierował wyprawą Koła Łódzkiego Klubu Wys. w góry Turcji (Aladag).

Od 1949 był b. aktywnym działaczem PTT, a potem PTTK, m.in. prezesem okręgu PTTK w Łodzi 1956-62. W 1951 był współinicjatorem założenia Sekcji Łódzkiej Koła Krak. Klubu Wys., która rozwinęła się w Koło Łódzkie Klubu Wys. i wreszcie Klub Wys. w Łodzi; w 1951-60 był tam w zarządzie, m.in. prezesem. Był też dwukrotnie wiceprezesem ZG Klubu Wysokogórskiego.

W 1974 został członkiem hon. Klubu Wys. i Pol. Związku Alpinizmu, a w 1985 członkiem hon. PTTK. Jego autobiografia ukazała się pt. Łódzki taternik ("Gościniec" 1987, nr 2).