Matuszyk Andrzej

Matuszyk Andrzej (20 I 1936 Tarnów). Taternik, alpinista, studia: filologia pol. (WSP Kraków 1961), od 1977 pracownik nauk.-dydaktyczny (od 1980 adiunkt) Zakładu Alpinizmu AWF w Krakowie, gdzie w 1980 uzyskał doktorat na podstawie pracy z 1979: Wartości estetyczne przyrody Tatr w "Ziemiorodztwie Karpatow" Stanisława Staszica jako składnik genezy ideologii taternictwa.

Uprawiał taternictwo od 1967, intensywnie do 1979, w lecie i zimie (również nowe drogi i pierwsze przejścia zim.), także na wielkich i trudnych ścianach. Od 1971 zajmował się sprawami szkoleniowymi i organizacyjnymi w Klubie Wys. i Pol. Związku Alpinizmu. Jest starszym instruktorem taternictwa (1976) i trenerem alpinizmu klasy II (1977).

Uczestniczył w wyprawach alpin. (na których dokonywał nowych wejść) w góry Spitsbergenu (1973), w Hindukusz (1975), Kaukaz (1977) i Ałtaj Mongolski (1978).

Taternictwa i alpinizmu dotyczą jego publikowane od 1973 relacje z wypraw górskich, recenzje książek oraz studia i szkice o taternictwie i alpinizmie jako zjawisku kultury, o ich ideologii itp.: O poznawaniu ideologii alpinizmu z punktu widzenia humanistycznej wiedzy o kulturze fizycznej (w: "Alpinizm w badaniach naukowych", Kr.1981, Zeszyty Nauk. AWF nr 17), U źródeł ideologii taternictwa (Kr. 1985, Wydawnictwa Monograf. AWF nr 23) i in., ponadto szkic hist.: Taternictwo Bronisława Czecha. Historia i mit ("Wierchy" 49, 1980, praca b. kontrowersyjna) oraz szkic z zakresu dydaktyki alpinizmu: 10 lat Zakładu Alpinizmu AWF ("Tat." 1987, nr 2).