Mogilnicki Henryk Władysław

Mogilnicki Henryk Władysław (9 XII 1906 Łódź). Taternik, alpinista, polarnik, fotografik, z zawodu chemik. Fotograf górski i projektant sprzętu wysokogórskiego.

Zaczął uprawiać taternictwo w 1923. W 1930-33 należał do czołowych taterników zarówno w lecie jak i w zimie. W zimie dokonał m.in. I wejścia pn.-zach. ścianą Świnicy (1930, z Witoldem Orłowskim) i I przejścia Wyżniej Lodowej Przełęczy (1930, z Wiesławem Stanisławskim); to ostatnie należało w owych czasach do najlepszych osiągnięć taternictwa zimowego.

Z jego pierwszych wejść w lecie, dokonanych w towarzystwie różnych taterników (m.in. W. Stanisławskiego) można wymienić przykładowo z 1931: pd.-wsch. ścianą Kołowego Szczytu, pn. ścianą Wielkiej Śnieżnej Turni, pd.-zach. ścianą Małej Śnieżnej Turni, lewym filarem pd. ściany Kiezmarskiego Szczytu; z 1932: pd. ścianą Jaworowego Rogu i in. nowe drogi w Jaworowych Turniach; z 1933: pn. ścianą Pośredniej Śnieżnej Turni, pn. ścianą Małej Kapałkowej Turni, pd.-zach. ścianą Wielkiej Śnieżnej Turni.

Po II wojnie świat. zajmował się szkoleniem tatern., w 1950 został starszym instruktorem tatern., w 1955 był kierownikiem ogólnopolskiego obozu zim. dla zaawansowanych taterników przy Morskim Oku.

Po Alpach chodził w 1930 i 1945. Uczestniczył w dwóch wyprawach na Spitsbergen: w 1934 (I pol. wyprawa na Spitsbergen) i 1959 (jako kierownik).

W 1930-35 należał do najczynniejszych działaczy KWOWPTT, w 1936-39 w zarządzie i komisji rewiz. Klubu Wysokogórskiego. Był też działaczem Oddziału Warsz. PTT. Członek hon. Klubu Wys. Warszawa, Komitetu Badań Polarnych PAN (1982) i Związku Alpinizmu Pol. (1983). Ożeniony z prawnuczką Tytusa Chałubińskiego, Jadwigą z Jurakowskich. Brat, Stefan Mogilnicki (1902-1993), mgr inż. mechanik (od silników lotn.), w latach międzywoj. również uprawiał taternictwo.