Niesiołowski Tymon

Niesiołowski Tymon (2 X 1882 Lwów - 12 VI 1965 Toruń, poch. w Warszawie). Malarz i grafik (studia w krak. ASP 1903), także rzeźbiarz, w 1940-41 prof. w wileńskiej Szkole Sztuk Pięknych, w 1945-60 prof. uniw. w Toruniu (katedra malarstwa sztalugowego). Wystawiał od 1903 w kraju i od 1927 za granicą.

W 1905-26 mieszkał z przerwami w Zakopanem i był wtedy jedną z ważniejszych postaci w tamtejszym życiu artyst. i kulturalnym. Od 1909 był członkiem stowarzyszenia "Sztuka Podhalańska", projektował kilimy dla pracowni "Kilim".

Wśród jego obfitej i różnorodnej twórczości malarskiej są portrety osób związanych z Podhalem i Tatrami, np. Władysława Orkana (1910, pastel) i Jana Kasprowicza (rysunek), oraz krajobrazy tatrz. i podh., m.in. Pejzaż zakopiański (1917, olej).

W jego twórczości lit. są artykuły Ze wspomnień o Janie Kasprowiczu ("Arkona" 1946, nr 11) i Kilka słów o Stanisławie Ignacym Witkiewiczu ("Głos Plastyków" 1947, nr 8) oraz książka Wspomnienia (Wa. 1963), ale w tej ostatniej nie wszystko jest w zgodzie z rzeczywistością, np. gdy pisze o Witkacym i zwł. o Stanisławie Eljaszu-Radzikowskim.

N. jest sportretowany na jednym z obrazów znanej serii karykatur Kazimierza Sichulskiego z zakop. restauracji Stanisława Karpowicza.

Lit. "PSB" - 23, 1978 (Bogusław Mansfeld).