Nitsch Matthias

Nitsch Matthias, znany wśród taterników jako Bubi Nitsch (ur. 1908). Spiskoniem. taternik, przewodnik tatrz., ratownik górski.

W 1933-39 był jednym z najbardziej aktywnych taterników i najlepszych przewodników tatrz.; przebywał dużo w schronisku przy Zielonym Stawie Kiezmarskim, czynny tam jako przewodnik i instruktor narciarski. Wspinał się po drogach do nadzw. trudnych włącznie (np. zach. ścianą Łomnicy), także z taternikami pol. (Stanisław Motyka), przechodząc nowe drogi jak pn. ścianą Kiezmarskiej Kopy i Kominem Motyki na Czarnym Szczycie.

Wśród jego pierwszych wejść zim. są takie drogi jak granią od Polskiego Grzebienia na Gierlach, Drogą Jordána na Łomnicę, od Łomnicy Granią Wideł na Kiezmarski Szczyt, środkiem pn. ściany Ostrego Szczytu, przejście granią od Jastrzębiej Turni po Kołowy Szczyt. W czasie II wojny świat. aż do 1943 dalej się wspinał uczestnicząc np. w 1942 w I przejściu zim. całej grani od Baraniej Przełęczy aż po Łomnicę (w jeden dzień).

Był b. czynnym ratownikiem górskim. W 1940-43 brał udział w organizowaniu i szkoleniu ratowników przez Karpathenverein, i w 1942-43 był zastępcą kierownika KV-Bergwacht. W zimie 1943 uczestniczył w kursie zimowego ratownictwa górskiego w Alpach. Już w 1942 szkolił w Tatrach ratowników w użyciu zestawu Grammingera.

Jedną ze swych wypraw ratunkowych (do górnej części Miedzianej Kotliny) opisał pt. Bergnot ("Die Karpathen" 17, 1942, nr 1). Ogłosił też sprawozdanie o działalności KV-Bergwacht (tamże 18, 1943, nr 1).

Po odejściu (w 1942?) B. Duchona ze schroniska przy Zielonym Stawie Kiezmarskim prowadził je najpierw sam, a potem zastąpiła go rodzina. Równocześnie prowadził hotel Zipser Hof w Kiezmarku. Z dniem 1 VII 1943 był wcielony do wojska niem. (Waffen-SS), podobnie jak wielu Niemców spiskich.

Po wojnie jako Niemiec był z rodziną wysiedlony ze Spisza do Niemiec i prowadził małe schronisko w Alpach, po czym wyemigrował z rodziną do USA. Był na Alasce wziętym przewodnikiem górskim i prowadził tam wyprawy. Po I wejściu na tamtejszy szczyt (o wys. ponad 4000 m) nazwał go Karpatenspitze. Następnie (po 1960) był dyr. dużego hotelu w pobliżu Filadelfii w USA.