Skotnicówna Marzena

Skotnicówna Marzena (13 X 1911 Zakopane - 6 X 1929 w Tatrach, poch. w Zakopanem), siostra »Lidy Skotnicówny. Zakop. taterniczka.

Podobnie jak siostra miała w Tatrach wiele pięknych przejść tatern., w 1928 i 1929, m.in. wejścia pn.-zach. ścianą Galerii Gankowej i pd. ścianą Małego Lodowego Szczytu. Wspinając się głównie z taternikami z grupy Syfonów wzięła udział w pierwszym przejściu pn. ściany Małego Ostrego Szczytu, pn.-wsch. żebra Ponad Kocioł Turni i in.

Uprawiała też taternictwo bardziej samodzielne, gdyż również w zespole kobiecym i nawet rozwiązując w ten sposób problem: I wejście pn.-zach. ścianą Kozich Czub (z Zofią Galicówną). Myślała o stworzeniu kobiecej organizacji taternickiej. Rozwijając swój program samodzielnego taternictwa kobiecego przeszła we dwójkę z siostrą pn.-zach. ścianę Mnicha.

Będąc świeżo po maturze zapisała się na studia polonistyczne na UJ i miała też podjąć działalność w zarządzie Sekcji Tatern. AZS w Krakowie. W pocz. października 1929 Marzena i Lida postanowiły przejść we dwie pd. ścianę Zamarłej Turni (którą Lida już uprzednio przeszła w towarzystwie męskim). W czasie wspinaczki tą ścianą, na skutek odpadnięcia prowadzącej Lidy, szarpnięcie liny otworzyło i rozgięło karabinek i wyskoczyła z niego lina asekuracyjna; obie siostry spadłszy wprost na piargi poniosły śmierć na miejscu. Miały zaledwie 18 i 16 lat.

Wyjątki z dzienniczków obu taterniczek zostały ogłoszone w poświęconej im książce Uśmiech Tatr (1932, także wydanie czes.), napisanej przez ich matkę (pseud. Marza Ostrawicka). Pamięci Marzeny poświęcony jest wiersz Juliana Przybosia Z Tatr ("Kamena" 1938 i przedruki). Reminiscencje jej osoby pojawiają się też w in. wierszach tego poety, który był jej nauczycielem w gimnazjum.Zob. też Przyboś Julian i Skotnicówna Lida.

Lit. - "Tat." 13, 1929, nr 3 (Jan A. Szczepański). - Halina Ptakowska-Wyżanowicz: Od krynoliny do liny. Wa. 1960. - Krystyna Heska-Kwaśniewicz: Śląskie lata i wiersze Juliana Przybosia. "Prace Naukowe Uniw. Śląskiego" 1977, nr 162.