Tatry Wysokie

Tatry Wysokie; Vysoké Tatry; Hohe Tatra; Magas-Tátra. PS. Część Tatr ciągnąca się od Przełęczy Liliowe (na której kończą się Tatry Zach.) do Przełęczy pod Kopą (oddzielającej Tatry Wys. od Tatr Biel.). Po pn. stronie gł. grzbietu tatrz. Tatry Wysokie są oddzielone od Tatr Zachodnich Doliną Suchej Wody Gąsienicowej i jej górną częścią zwaną Gąsienicową Doliną (zach. odnogą tej ostatniej), a po pd. stronie Cichą Doliną Liptowską. Odległość Liliowego od Przełęczy pod Kopą w prostej linii wynosi ok. 16,5 km. Najwyższe szczyty Tatr Wys. stanowią równocześnie najwyższe szczyty Tatr w ogóle. Do Polski należy tylko zach. część pn. stoków Tatr Wys., a reszta pn. stoków i wszystkie południowe znajdują się w Słowacji. Zasięg T.W. w pol. literaturze jest od dawna ustalony: od Liliowego do Przełęczy pod Kopą, ale w XIX w. czasem rozciągano ten zasięg na Tatry Bielskie, a ku zachodowi aż po Goryczkową Przełęcz nad Zakosy. Nazwa Tatry Wysokie w pol. literaturze utrwaliła się mn.w. od 1880.