Tylka-Suleja Wojciech

Tylka-Suleja Wojciech (1870 Kościelisko - przed VIII 1916 w Albanii w czasie służby wojsk.). Wybitny przewodnik tatrz. i ratownik górski. Mieszkał w Zakopanem. Przewodnictwo zaczął uprawiać nieco przed 1900, klasę II miał już w 1902, a przewodnikiem klasy I został w 1903. Wkrótce potem wyjechał na parę lat do Ameryki, ale po powrocie w 1906 zajął się znów przewodnictwem. W 1910 i 1911 brał udział w kursach narc. dla przewodników. Po Tatrach chodził dużo z różnymi pol. taternikami, przechodząc szereg nowych dróg taternickich. W 1902 był jednym z dwóch przewodników w wyprawie graniowej Teodora Eichenwalda i Ferdynanda Rabowskiego (od Salatyńskiego Wierchu po Cubrynę) oraz uczestniczył w I wejściu na Cubrynkę, II wejściu na Batyżowiecki Szczyt i II wejściu granią od Polskiego Grzebienia na Staroleśny Szczyt. W 1906 brał udział w II wejściu na Żabiego Konia (z Januszem Chmielowskim). Zaliczany był w owych latach (obok Klimka Bachledy, Jędrzeja Marusarza i Jana Bachledy-Tajbra) do najlepszych przewodników tatrz. Był członkiem TOPR od początku istnienia tej organizacji (1909) i brał udział w wielu wyprawach ratunk., np. w 1910 na pn. ścianie Małego Jaworowego Szczytu (po Stanisława Szulakiewicza i Klimka Bachledę). Upamiętniony jest w Tatrach nazwami Tylkowa Przełączka i Tylkowa Turniczka (k. Żabiego Konia). Lit. - "Tat." 1915-21 (Stefan Komornicki).