Bystra

Bystrá. PS. Najwyższy szczyt Tatr Zach. Swym najwyższym wierzchołkiem Bystra wznosi się nie w gł. grani tatrz., lecz w bocznej, ciągnącej się od wierzchołka » Błyszcza (2159 m) ok. 600 m ku pd. Bystra wypiętrza się nad Raczkową Doliną (i jej odnogą, Gaborową Doliną), nad Bystrą Doliną i Kamienistą Doliną, a właściwie również nad Pyszniańską Doliną (odnogą Kościeliskiej Doliny), gdyż Błyszcz  stanowi jedynie niższy wierzchołek Bystrej.

B. wysyła ku pd.-wsch. i ku pd.-zach. dwa długie grzbiety, które ograniczają Bystrą Dolinę. W pd.-wsch. grzbiecie znajdują się: Kobyła, Szerokie Upłazy i Kotłowa, a w pd.-zach. grzbiecie: Mała Bystra, Zadnia Kopa, Skrajna Kopa, Jeżowa Kopa i Keczka.

Bystra ;

Rozległe stoki masywu B. po stronie lipt. od dawna stanowiły teren past. i myśl.; od 1987 znalazły się w obrębie TANAPu. Kto był pierwszy na wierzchołku B., nie wiadomo. Pol. turyści i badacze nauk. chodzili na nią już w I poł. XIX w. Pierwsze wejście zim.: Ada Świderska i przew. Klimek Bachleda w 1905 (od Pyszniańskiej Przełęczy przez Błyszcz).Nazwa szczytu Bystra zapewne pochodzi od potoku » Bystra, który spływa z pd. stoków tego masywu, i jest to chyba nazwa najstarsza tego szczytu, stosowana co najmniej od I poł. XVIII w. Od 1796 aż do 1880 na oznaczenie tego szczytu używano często nazwy Pyszna, od pobliskiej Pysznej Hali. Bystra, nazywana Pyszną i widziana z Kościeliskiej Doliny, była nieraz tematem obrazów i rysunków, zwł. artystów pol., np. obraz olejny Alfreda Schouppégo Góra Pyszna w Tatrach (1856).

---