Wilczkowski Andrzej

Wilczkowski Andrzej, "Wilk" (11 I 1931 Warszawa). Taternik, alpinista, polarnik, inż. mechanik (Politechn. Łódzka 1954, mgr 1957), od 1964 pracownik dydaktyczny Politechniki Łódzkiej. Wspinał się w Tatrach od 1949. W lecie przechodził nowe drogi, m.in. na ścianach Żabiego Mnicha, Jaworowej Grani itd., a wśród jego osiągnięć w zimie jest I wejście zimowe wsch. ścianą Mięguszowieckiego Szczytu drogą Świerza (w 1953 z Andrzejem Pietschem i Stanisławem Worwą). Ma na swoim koncie 16 pierszych przejść zim. Od 1954 starszy instruktor taternictwa.

W 1956-67 wspinał się też w Alpach i Kaukazie, w 1963 był kier. III Pol. Wyprawy w Hindukusz, a w 1968-69 I Pol. Wyprawy w góry Etiopii. W 1973 uczestniczył w wyprawie na Spitsbergen.

Od 1951 pisał na tematy tatern. i alpin. w czasopismach "Taternik Łódzki", "Taternik", "Vysoké Tatry", "Bularz", "Góry", "Góry i Alpinizm" i w dziennikach. Jest współautorem książki zbior. Burza nad Alpami (Wa. 1958) oraz autorem książek Śniegi pokutujące (Łó. 1969 i 1971, wyprawa w Hindukusz), Ludzie przed ścianą (Łó. 1972, zbeletryzowane opowiadania górskie), Każdemu według marzeń (Łó. 1976, wyprawa do Etiopii), Miejsce przy stole (Łó. 1983, wyd. 2 w 1992; wspomnienia górskie). Do podręcznika Alpinizm (1971) napisał rozdział Wyprawy .Wspólnie z Jerzym Woźniakiem napisał telewiz. sztukę teatr. Powrót, graną w 1970 (tematyka tatern.). Pisze również na tematy historyczne, uprawia publicystykę. Przez kilka lat członek Komisji Redakcyjnej "Taternika" i członek red. "Taternika Łódzkiego". Był organizatorem i pierwszym prezesem najpierw Sekcji Łódzkiej Koła Krakowskiego Klubu Wysokogórskiego, a następnie Koła Łódzkiego. Członek honorowy PZA.

Lit. - "Tat." 1973, nr 1 Józef Nyka .