Wrzosek Adam

Wrzosek Adam (6 V 1875 Zagórze k. Dąbrowy Górniczej - 26 II 1965 Poznań). Lekarz (patolog, antropolog), historyk medycyny i nauk przyr., prof. UJ (1910-18) i UW (1918-20), potem w Poznaniu (1920-39, 1945-47, 1956-60) i Wilnie (1935-39). W czasie II wojny świat. był prof. tajnego Uniw. Ziem Zach. w Warszawie. Czł. PAU 1930. Autor licznych prac nauk. z różnych dziedzin.

Wydał Kronikę Parafii Zakopiańskiej ks. Józefa Stolarczyka ("Rocz. Podh." 1914-21), zajmował się szczegółowo postacią Tytusa Chałubińskiego i w związku z tym ogłosił m.in.: Listy Tytusa Chałubińskiego do Ignacego Baranowskiego ("Arch. Hist. i Filoz. Med." 1, 1924), Chałubiński Tytus ("PSB" 3, 1937), Tytus Chałubiński jako botanik ("Spraw. PAU" 44, 1939, nr 3), a jego monografia o Chałubińskim ukazała się pośmiertnie pt. Tytus Chałubiński (Wa. 1970).

Opublikował też życiorysy in. osób blisko związanych z Tatrami i Zakopanem: Baranowski Ignacy ("PSB" 1, 1935), Dłuski Kazimierz (tamże 5, 1939, wsp. z W.P. Malinowskim).

Lit. - "Arch. Hist. Med." 29, 1966, nr 1-2 (Tadeusz Bilikiewicz). - "Arch. Hist. i Filoz. Med." 49, 1986, nr 2 (Zenon Maćkowiak). - "SBP" 1987 (Michał Ćwirko-Godycki).