Wünschendorfer Karl

Wünschendorfer Karl lub Carl (1832 - 1914 Poprad?). Spiskoniem. ewang. pastor w Popradzie od 1857 do 1909, działacz Węg. Tow. Karp. (MKE), zwł. jego komisji muzealnej od 1887 do 1913, kustosz Muzeum Karp. w Popradzie w 1882-87, o dużych zasługach dla rozwoju tegoż muzeum, a także MKE i miasta Popradu, ponadto turysta tatrz. (I znane wejście na Pośrednią Basztę w 1877).

W 1872-1909 był on autorem (często pod kryptonimem C.W.) licznych notatek, artykułów i większych prac na temat spraw aktualnych i hist. z terenu Popradu, Spisza i Tatr, najczęściej publikowanych w "Zipser Bote" i "Jahrb. UKV", ale także w czasopismach wiedeńskich, szwajc. i śląskich.

Jego pierwsza praca hist. to Geschichte der evang. Gemeinde Poprád (Kaschau 1872), a potem np. Schmecks in der Vergangenheit und Gegenwart ("Jahrb. UKV" 2, 1875).

Dwukrotnie pisał o zielniku brata Cypriana: w notatce Ungarisches Karpathen-Museum ("Zipser Bote" 21, 1883, nr 9) i w pracy Herbarium des Frater Cyprianus, camaldulenser Mönches im Roten Kloster v. J. 1764 ("Jahrb. UKV" 34, 1907), zresztą krytykując niefachowo i zupełnie błędnie ten cenny zabytek botaniczny.

Nieraz pisał o budowie ścieżek i schronisk tatrz., relacjonował własne i cudze wycieczki w Tatry, np. Bereisung der Centralkarpathen in Ungarn ("Jahrb. UKV" 1, 1874), Blumenlese aus den Schmeckser Fremdenbüchern ("Zipser Bote" 14, 1876, nry 27-29, o dawnych wejściach na Gierlach, Rysy i Łomnicę), Die Besteigung des grossen Nordtrabanten (tamże 15, 1877, nr 36, o I wejściu E. Téryego na Durny Szczyt), Besteigung der Basta oder Bastya... (tamże 15, 1877, nr 37, o własnym wejściu na Pośrednią Basztę), Die Besteigung des Kriván (tamże 16, 1878, nr 35). Publikował szkice biogr. i wspomnienia pośmiertne o ludziach związanych ze Spiszem i Tatrami, jak Gregor Berzeviczy, David Husz, Samuel Augustini ab Hortis i in. Pisał też o różnych in. sprawach, np. Vergleichende Betrachtung über die Witterungs-Verhältnisse in der Ober-Zips ("Zipser Bote" 14, 1876, nr 15, m.in. o trzęsieniach ziemi), Zur Benennung des Badeortes Schmecks ("Pannonia" 1876, nr 43, o nazwie Smokowca), a z dziedziny etnografii Sitten und Gebräuche der alten Zipser bei verschiedenen Familienereignissen ("Tátravidék" 1909, nr 13), oraz b. liczne bieżące wiadomości o Muzeum Karpackim.

Lit. - "Jahrb. UKV" 42, 1915 (Max Tisza).