Zielony Staw Kiezmarski

Zielony Staw Kiezmarski (1542, 1545 m) lub po prostu Zielony Staw, dawniej też Zielony Staw pod Łomnicą; Zelené pleso, Zelené pleso Kežmarské, Zelené pleso pod Jastrabou vežou, Zelené pleso pod Lomnickým štítom; Grüner See, Kesmarker Grüner See, Grünsee; Zöld-tó, Késmárki-Zöld-tó. S. Największy staw w Kiezmarskiej Dolinie, u stóp Jastrzębiej Turni i Małego Kiezmarskiego Szczytu. Nad stawem stoi schronisko turystyczne. Naturalne zanikanie tego stawu zostało zahamowane w II poł. XIX w. przez sztuczne utrudnienie odpływu dzięki zbudowaniu tamy. Dopływy są głównie podziemne, a wypływem jest Zielony Potok Kiezmarski.

Pomiary pracowników TANAPu w 1961-67 (w nawiasach dawniejsze pomiary Józefa Szaflarskiego): pow. 1,770 (1,492) ha, 188 x 136 (198 x 110) m, głęb. 4,5 (4,3) m.

Nazwa Zielonego Stawu pochodzi od jego zielonkawego zabarwienia. Wg podań ludowych zabarwienie to pochodzi od legendarnego karbunkułu (rubina), który miał spaść do stawu z wierzchołka » Jastrzębiej Turni wraz z synem hrabiego Tökölyego, gdy ów młodzieniec usiłował zdobyć ten drogocenny kamień. Aby wydobyć ciało syna ze stawu, który wg podania był wtedy większy i głębszy, hrabia miał rozkazać przekopanie odpływu stawu w celu jego zmniejszenia.