Żeleński Tadeusz

Żeleński Tadeusz, pseud. Boy (21 XII 1874 Warszawa - 3 VII 1941 Lwów, rozstrzelany przez Niemców), syn kompozytora » Władysława Żeleńskiego. Najpierw lekarz (UJ 1900), potem literat, publicysta, krytyk lit. i teatr., tłumacz literatury franc., w 1939-41 prof. Uniw. Lwow., czł. PAL.

Był bratem ciotecznym Kazimierza Tetmajera i mając 14-18 lat (w 1888-92) uczestniczył w jego wycieczkach tatrz., m.in. w pierwszych wejściach na Baniastą Turnię, Zwalistą Turnię i Staroleśny Szczyt w 1892 (w towarzystwie Klimka Bachledy).

O Tatrach i swoich wycieczkach tatrz. napisał Boy we wspomnieniu Wakacje z prydumką ("Wiad. Lit." 1933, nr 31), przedrukowanym następnie w jego książce pod tym samym tytułem (1933), a później m.in. w książce Znaszli ten kraj?... i inne wspomnienia (Kr. 1962). O tatrz. epoce w literaturze Młodej Polski pisał w szkicu Początki Młodej Polski ("Wiad. Lit." 1938, nr 48).

Lit. - Stanisław Sterkowicz: Tadeusz Boy-Żeleński. Wyd. 2, Wa. 1974. - "LP-PE" 2, 1987 (Andrzej Z. Makowiecki).