Tatrzańskie Towarzystwo Narciarzy (TTN)

Tatrzańskie Towarzystwo Narciarzy (TTN). Powstało 7 X 1910 przez przekształcenie krakowskiego koła » Karpackiego Tow. Narciarzy w samodzielną organizację, początkowo o nazwie "Narta". Dnia 13 XII 1910 zmieniono nazwę na Tatrzańskie Towarzystwo Narciarzy i wybrano pierwszy regularny zarząd (prezes Jan Fischer). Urządzano kursy, zawody i wycieczki narciarskie. Działalność była najżywsza w Tatrach, obejmowała jednak również i Beskidy Zachodnie. W 1912 istniało koło TTN w Zakopanem.

W 1911-12 TTN wybudowało schronisko drewniane na Kalatówkach, które w czasie I wojny świat. doznało dużych zniszczeń, ale potem zostało odnowione i rozszerzone; otwarto je ponownie w 1923 (spaliło się podczas II wojny świat.). W 1938 TTN wybudowało ponadto na Kalatówkach duży murowany hotel (potem schronisko PTTK). TTN postawiło też duże schronisko w Gorcach na Lubaniu, otwarte w maju 1939, a spalone przez Niemców w 1944. W 1919 TTN było jednym z pięciu towarzystw narc., które założyły Polski Związek Narciarski. W okresie międzywoj. TTN kontynuowało swą działalność organizując kursy, zawody i wycieczki narc. w Tatry, w Beskidy Zach. i w Karpaty Wschodnie. Wśród bardziej aktywnych działaczy TTN przed I wojną świat. i po niej byli m.in. Jan Fischer, Aleksander i Henryk Bobkowscy, Adam Kroebl, Aleksander Boniecki, Bolesław Macudziński, Włodzimierz Łaba, Adam Alberti, Franciszek Skotnicki. Istniały koła TTN, m.in. koło w Warszawie założone i prowadzone przez F. Skotnickiego (zginął potem w Katyniu). TTN zakończyło działalność z wybuchem II wojny światowej. Lit. - O narciarstwie. Kr. 1912. - Sprawozdanie z działalności Zarządu TTN w roku 1933-1934. Kr. 1934.