Paweł Szczerba

Urodził się w 1923 roku w Zakopanem. Po ukończeniu Szkoły Przemysłu Drzewnego w Zakopanem w roku 1945 rozpoczyna studia na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie na Wydziale Rzeźby w pracowni prof. Xawerego Dunikowskiego. Po otrzymaniu dyplomu w 1950 roku wraca do Zakopanego, gdzie mieszka i pracuje twórczo do dzisiaj.

Od roku 1951 jest członkiem ZPZP. Bierze czynny udział w pracach związku jako członek Rady Artystycznej Sekcji Rzeźby. Był również członkiem zarządu głównego ZPAP w Warszawie. Ofiarował kilkakrotnie swoje prace instytucjom społecznym i szkołom. W konkursie „Pamięci rozstrzelanych zakładników” Kuźnice w Zakopanem w 1963 roku otrzymał II nagrodę, w konkursie na sportową rzeźbę plenerową w Zakopanem w 1976 roku zdobywa I nagrodę. W 1963 roku wykonuje rzeźby do Muzeum Żup Krakowskich w Wieliczce.

Rzeźbi w drewnie prace o tematyce religijnej (m.in.: do kościoła O.O. Bernardynów na Bystrem i kościoła jezuitów w Zakopanem, w Ligocie na Śląsku, Mońkach w białostockim). W okresie od 1953 r. uczestniczył w czterdziestu zbiorowych wystawach w kraju i dwóch zagranicznych: w Norwegii i USA. W 1957 miał indywidualną wystawę, a w 1997 roku wystawę jubileuszową w BWA Zakopane. Wiele prac Pawła Szczerby zakupiło Ministerstwo Kultury i Sztuki, Muzeum Tatrzańskie oraz osoby prywatne w kraju i zagranicą. Rzeźba „Redyk Matki Boskiej Ludźmierskiej” została ofiarowana Janowi Pawłowi II.

Za całokształt dokonań twórczych otrzymał nagrodę im. Stanisława Witkiewicza oraz został odznaczony złotą odznaką ZPAP w Warszawie.