Wystawa "Różnica" jest prezentacją niezwykle interesującego projektu artystyczno-społecznego, który dotyczy problemu bezdomności. Cykl kilkudziesięciu poruszających, doskonałych w formie grafik i rysunków to efekt pracy Jacka Hajnosa, niezwykle uzdolnionego artysty młodego pokolenia, który przez kilka lat z ogromnym zaangażowaniem i empatią portretował spotkane przez siebie osoby bezdomne. dopełnieniem wystawy wizualnej są spisane bądź nagrane przez artystę historie konkretnych ludzi z portretów...

                             Lidia Rosińska-Podleśny

Podejmując problem bezdomności w projekcie „Różnica”, nie staram się wysuwać naukowych wniosków w oparciu o moje kilkuletnie doświadczenia. Książek na ten temat powstało wiele. Nie mam zamiaru się z nimi mierzyć. Chcę się dzielić tym, co dla mnie najistotniejsze – osobistym spotkaniem z człowiekiem. Prezentowane prace są próbą zapisania tej tajemnicy. Portretów w albumie/książce jest siedemdziesiąt siedem. Liczba nie jest przypadkowa, bo każda z historii, którą prezentuje, jest pewną drogą przebaczenia sobie, bliskim, społeczeństwu i Bogu. Wszystkie portrety, które wykonałem przez ostatnie pięć lat, są świadectwem przeżywania relacji z drugim człowiekiem w jego aktualnej sytuacji.

Dzisiaj bezdomność nabiera nowego znaczenia, bo dom to nie ściany – to ludzie. W naszym zabieganym świecie prawie nikt nie może pochwalić się domem, który wykracza poza materialne pojęcie. Na przykładzie portretów najuboższych podejmuję próbę odsłonięcia prawdy o nas samych; prawdy, która tak często jest trudna do przyjęcia. Myślę, że poznane przeze mnie osoby uzewnętrzniają to, co nierzadko zdarza się nam wszystkim ukrywać pod skorupą próżności i grzechu. Kiedy odkrywamy w sobie tę naszą wewnętrzną biedę, bezdomni przestają być tacy obcy. Stają się braćmi.