Giewont i Czerwone Wierchy - widok z Gubałówki (fot. Paweł Murzyn)

Powstawanie różnych skał wiąże się z nieustannie przebiegającymi procesami geologicznymi i ciągłą ruchliwością skorupy ziemskiej.

Ruchy te to ruchy tektoniczne. Mogą one mieć charakter powolnego podnoszenia lub obniżania części skorupy ziemskiej np. w obrębie wielkich płyt kontynentalnych, albo też intensywnego fałdowania skał, ich przeobrażania i wnikania w nie magmy np. na kontakcie wielkich płyt, a zwłaszcza tam gdzie płyta oceaniczna podchodzi pod płytę kontynentalną i na zbiegu dwóch płyt kontynentalnych.

Podczas ruchów tektonicznych skały ulegają odkształceniu. Jeśli jest to proces dostatecznie długi dochodzi do wygięcia warstw skalnych bez przerwania ich ciągłości i do powstania fałdów (wygięć).

Jeżeli jest to proces stosunkowo krótki dochodzi do nagłego przerwania warstw. Jeżeli rozerwaniu towarzyszy przesunięcie mamy do czynienia z uskokiem.

Przy intensywnych ruchach tektonicznych, w czasie fałdowań dużych obszarów (ruchy górotwórcze) następują nasunięcia jednych skał na drugie (jednych pakietów skał na inne pakiety). Nasunięcia te mogą powstawać zarówno z fałdów jak i z uskoków, pod wpływem nacisków poziomych. Nasunięcie = Płaszczowina.