
| Stare Zakopane
Krupówki - Kościeliska - Skibówki - Krzeptówki strona: 4/4 1 2 3 4 ![]() |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Spacerowa trasa półdniowa, prowadząca z centrum miasta przez obszar "starówki Zakopiańskiej" na zachodnie peryferie, wśród zabytków i stylowej zabudowy góralskiej.
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Podążamy dalej ulicą Kościeliską na zachód. Po prawej stronie ulicy ciągnie się teraz rząd starych domów góralskich, pochodzących przeważnie z połowy XIX wieku, zbudowanych w dawnej, symetrycznej formie, z białą i czarną izbą, rozdzielonymi sienią. Na większości budynków zobaczymy drewniane tablice informacyjne, ukazujące krótko historię domu. Największym obiektem zabytkowym usytuowanym przy Kościeliskiej jest pierwszy dom, zaprojektowany w stylu zakopiańskim przez Stanisława Witkiewicza - willa "Koliba" (ul. Kościeliska 18), w której dziś mieści się Muzeum Stylu Zakopiańskiego. W lewo odchodzi ulica ks. Stolarczyka, a my idąc dalej Kościeliską, dochodzimy do położonego po lewej stronie dużego budynku z czerwonej cegły, w którym dziś mieści się słynne Liceum Sztuk Plastycznych im. Antoniego Kenara.
Placówka, powołująca się na stu kilkudziesięcioletnią tradycję dawnej Szkoły Przemysłu Drzewnego, formalnie powstała w 1948 r., a jej pierwszym dyrektorem, a potem - patronem był Antoni Kenar (1906-59) - rzeźbiarz, pedagog i taternik. Po ukończeniu zakopiańskiej Szkoły Przemysłu Drzewnego i warszawskiej ASP osiadł w Zakopanem, gdzie był nauczycielem, a potem dyrektorem w Liceum Plastycznym. Był wybitnym taternikiem, autorem kilku pierwszych przejść letnich i zimowych. Pochowany na Starym Cmentarzu.
Mijamy skrzyżowanie z Drogą do Rojów i dochodzimy do domu, opatrzonego numerem 52. Tutaj właśnie, co obwieszcza skromna tabliczka na frontonie nad werandą, w sierpniu 1866 roku, mieszkał wielki pisarz Józef Ignacy Kraszewski w czasie swojego jedynego pobytu pod Tatrami. Chata, wybudowana przez rodzinę Gąsieniców Sieczków, służyła niegdyś jako miejsce obrad gromadzkiej rady Zakopanego (zanim powstała tu samodzielna gmina), a w 1874 r. mieszkała tu Helena Modrzejewska, z mężem Karolem Chłapowskim i synem Rudolfem. Ulica Kościeliska pnie się nieco wyżej, a po minięciu przystanku PKS zmienia nazwę na Skibówki. Zabudowa rzednie, mijamy wille zdecydowanie nowocześniejsze, ale nadal utrzymujące przeważnie stylowy charakter. Jednym z najładniejszych budynków w tej okolicy jest dom artystów Marii i Jerzego Gruszczyńskich, w którym mieści się galeria i pracownia artystyczna rodziny, znanej z twórczości plastycznej (Maria - malarstwo, przeważnie pejzażowe), jak i graficznej oraz muzycznej (Jerzy - grafika użytkowa, design, muzyka elektroniczna). Jerzy Gruszczyński (ur. 1949), kompozytor z kręgu elektronicznego rocka, jest jednym z założycieli i liderów Ogólnopolskiego Stowarzyszenia El-Muzyki. Niebawem ulica znów zmienia nazwę i już jako Krzeptówki doprowadza nas do szeroko znanego sanktuarium maryjnego - Kościoła OO. Pallotynów na Krzeptówkach. Minąwszy kościół, wchodzimy w obręb przysiółka Krzeptówki, podążając w stronę ostatniego już obiektu w czasie tego spaceru. Droga, biegnąca w kierunku Doliny Kościeliskiej, zaczyna się nieco wznosić. Niespełna kilometr od kościoła skręcamy w lewo, w stronę Tatr i idziemy ulicą nazywaną Stare Krzeptówki. Jeszcze raz skręcamy w lewo i dochodzimy do domu w którym mieszkał najsłynniejszy może góral tatrzański - Jan Krzeptowski-Sabała. Dom reprezentuje najdawniejszy typ budownictwa góralskiego. Wybudowany w początkach XIX wieku, składa się tylko z dwóch izb i skromnego obejścia gospodarskiego. Przed kilku laty został przejęty przez Muzeum Tatrzańskie, które urządziło tu skromną ekspozycję, jednakże dom wrócił w ręce prywatnych właścicieli, którzy dziś niekiedy udostępniają dom do zwiedzania turystom. |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| «« Powrót do listy |
|
||||||||||