strona: 2/2
 1 2 
 |
Pomnik
K. Makuszyńskiego
przed willą "Opolanka"
(fot. Andrzej Samardak) |
|
|
|
 |
Muzeum Kornela Makuszyńskiego
Willa "Opolanka"
(fot. Andrzej Samardak)
|
|
|
|
 |
Grób
K. Makuszyńskiego
na Starym Cmentarzu
(fot. Andrzej Samardak) |
|
|
Kres stabilizacji materialnej i twórczej w życiu pisarza kładzie wybuch drugiej wojny światowej. Jak już wspomniano, w czasie bombardowania w 1939 roku i podczas Powstania Warszawskiego pełne dzieł sztuki mieszkanie Makuszyńskich zostało poważnie zniszczone. Po pobycie w obozie w Pruszkowie państwo Makuszyńscy przyjechali do Zakopanego i zamieszkali na pierwszym piętrze "Opolanki". Makuszyński nie czuł się dobrze w nowej rzeczywistości (w latach czterdziestych ukazały się już tylko dwie nowe książki pisarza), a jednak nadal aktywnie uczestniczył w życiu kulturalnym Zakopanego, wiele czasu i serca poświęcając spotkaniom z dziećmi. Zmarł 31 lipca 1953 r. i został pochowany na zakopiańskim Starym Cmentarzu. Jego grób zawsze zdobią kwiaty i tarcze szkolne - dowód nieustającej pamięci kolejnych pokoleń wiernych młodych czytelników.
 |
Maska pośmiertna
K. Makuszyńskiego
(fot. Andrzej Samardak) |
|
|
|
 |
Biurko Kornela Makuszyńskiego
(fot. Andrzej Samardak)
|
|
|
|
  |
Fragmenty ekspozycji
(fot. Andrzej Samardak)
|
|
|
| |
 |
Pokój
Janiny Makuszyńskiej
(fot. archiwum MT) |
|
Muzeum w "Opolance" to cztery pokoje dawnego mieszkania państwa Makuszyńskich. Zbiory Muzeum obejmują księgozbiór złożony z kolejnych wydań utworów Makuszyńskiego, piśmiennictwa historycznoliterackiego o jego twórczości oraz literatury pamiętnikarskiej. Archiwum pisarza to nie tylko rękopisy samego Makuszyńskiego, ale i bogaty zbiór listów od wybitnych literatów, malarzy, muzyków, ludzi teatru, uczonych, polityków, a także obfita korespondencja od czytelników. Archiwum uzupełniają wycinki prasowe i zbiór fotografii.
Na zbiór dzieł sztuki znajdujący się w mieszkaniu składają się obrazy i rzeźby znanych polskich artystów (m.in. obrazy Juliana Fałata, Włodzmierza Jarockiego, Fryderyka Pautscha, Kazimierza Sichulskiego, Władysława Skoczylasa, Stanisława Wyspiańskiego, rzeźby Konstantego Laszczki i Henryka Kuny), projekty kostiumologiczne, projekty ilustracji do ksiażek Makuszyńskiego, zabytkowe sprzęty (sekretarzyk, stolik do gry w karty, taboret wykładany kością słoniową, sepet), miniatury, dawna tkanina artystyczna (dywan wschodni, modlitewnik perski, parawan japoński), liczne dzieła dawnej sztuki użytkowej, jak lampy, zegary, szkło polskie i francuskie, porcelana chińska, angielska, saska, miśnieńska.
Nastrój wnętrz tego muzeum trafnie określił historyk literatury, Jacek Kolbuszewski: "....wesołość była wielką i ważną cechą postawy Makuszyńskiego wobec świata i ludzi, zarówno bliższych jak i dalszych. Na fotografii zrobionej przez Schabenbecka, wiszącej w korytarzu w Jego Muzeum, Kornel Makuszyński jest bardzo poważny. Ale z oczu błyska wesołość, i uśmiechają się kąciki ust. Ten uśmiech nie został skatalogowany, lecz i on stanowi cząstkę Archiwum Kornela Makuszyńskiego i Jego Muzeum. Kto nie wierzy, niech sprawdzi..."
 |
Gabinet Kornela Makuszyńskiego
(fot. archiwum MT)
|
|
|
|
 |
Widok z sypialni
do gabinetu K. Makuszyńskiego
(fot. archiwum MT) |
|
|
strona: 2/2
1 2
|
|
Muzea
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
Jeżeli znalazłeś/aś błąd, nieaktualną informację lub posiadasz materiały (teksty, zdjęcia, nagrania...), które mogą rozszerzyć zawartość tej strony i możesz je udostępnić — KLIKNIJ TU »»