W 1922 r. SN TT powołała komisję sportową w składzie: Kazimierz Schiele na czele, Franciszek Bujak - zastępca oraz Henryk Bednarski i Andrzej Krzeptowski - jej zadaniem było także organizowanie konkursów w skokach i doglądanie skoczni. Na posiedzeniach Zarządu SN TT w kwietniu 1923 r. uchwalono modernizację skoczni - w celu powiększenia skoków. Podwyższono pomost, zniesiono garb na zeskoku i dokonano wielu innych przeróbek. W tymże roku zdecydowano także o budowie wielkiej skoczni narciarskiej na Krokwi. Mimo to "magiczną" granicę 30 m pokonano po raz pierwszy nie na Krokwi, ale w Jaworzynce i dokonał tego skoczek Aleksander Rozmus (30,5 m skoczył podczas konkursu w styczniu 1923 r.)^[4]. Startowali wtedy najlepsi polscy skoczkowie: Andrzej Krzeptowski I, Edward Kaliciński, Henryk Mückenbrunn oraz Aleksander Rozmus, jeden z kilku naszych zawodników, którzy dobrze opanowali nowy styl aerodynamiczny. Skoki rozegrano w trzech kategoriach: seniorów I i II klasy oraz młodszych. Zbliżały się zawody olimpijskie w Chamonix w 1924 r. i nasi zawodnicy zdobywali pierwsze szlify właśnie w Jaworzynce. W 1924 r zorganizowano wielki konkurs skoków znowu na skoczni w Jaworzynce z udziałem zawodników ze Lwowa (LKS Czarni i LKS Pogoń) i Krakowa (TTN)^[5].

Skoki seniorów I klasy

Najdłuższy skok dnia 24,5 m H. Mückenbrunn

Skoki seniorów II klasy

Najdłuższy skok dnia 20 m 50 cm - Stanisław Gąsienica Sieczka^[6]

W kolejnych sezonach skoki w Jaworzynce weszły do kalendarza imprez narciarskich w Zakopanem. Od 6 do 8 marca 1925 r. zorganizowano duży konkurs w ramach zawodów o mistrzostwo Zakopanego. Mistrzostwo Zakopanego równało się wtedy prawie związkowemu mistrzostwu Polski. Skakali w tych zawodach najlepsi. Ciekawe jest to, że tytuł "Mistrza Polski" przyznawano wyłącznie w biegu złożonym (kombinacji norweskiej), w pozostałych konkurencjach np. skokach, czy konkurencjach alpejskich, zwycięzcy otrzymywali tytuł "mistrza Polskiego Związku Narciarskiego". To gwoli wyjaśnienia, kto w okresie lat 1919-1939 był "mistrzem Polski" a kto "mistrzem PZN".

Oto tabela wyników tego konkursu:

Jak widać po raz kolejny w Jaworzynce zwyciężył Henryk Mückenbrunn, jeden z najlepszych skoczków i zawodników SN PTT w tym okresie. W 1925 r. powstaje w Zakopanem, dzięki staraniom Karola Stryjeńskiego, nowa skocznia - Wielka Krokiew, co oznaczało dla skoczni w Jaworzynce powolny koniec. Wielka Krokiew była obiektem bardziej nowoczesnym, na którym można było osiągnąć dużo większe odległości niż na skoczni w Jaworzynce. Mimo to na jaworzyńskiej skoczni długo jeszcze zaczynali swe kariery późniejsi mistrzowie Polski w skokach i olimpijczycy. Trwało to jeszcze kilka lat.
 

^[4] Zofia i Witold H. Paryscy, Wielka Encyklopedia Tatrzańska, Poronin 1994, s. 1098.

^[5] Objaśnienie skrótów: LKS Czarni – Lwowski Klub Sportowy „Czarni”, LKS Pogoń - Lwowski Klub Sportowy „Pogoń”, TTN - Tatrzańskie Towarzystwo Narciarzy - W.S.

^[6] Narciarstwo Polskie, Kraków 1925, tom 1, s. 121

^[7] Narciarstwo Polskie, tom.1, s. 204-205.