dziadula

dziadula . U pol. pasterzy tatrz.: samotnie stercząca i rzucająca się w oczy duża wanta, skałka lub turniczka, podobnie jak dziad lub dziadek. Czasem też jako nazwa własna takiego obiektu (Dziadula). W gwarze podh. dziadula to żebraczka, ale także w ogóle kobieta biedna, bez majątku.