autoasekuracja

W taternictwie i alpinizmie jest to zabezpieczanie (asekuracja) wspinacza przez samego siebie, i to różnego rodzaju: 1) dodatkowe zabezpieczenie (np. przywiązanie się pętlą do haka lub bloku) na stanowiskach asekuracyjnych lub na biwakach w urwistym terenie; 2) przy poruszaniu się po poręczówkach lub przy zjeździe na linie jest to połączenie się wspinacza z liną poręczówki lub z liną zjazdową za pomocą pętli z karabinkiem itp., 3) przy samotnych wspinaczkach zabezpieczanie się podwójnym odcinkiem liny (kilka, kilkanaście, czasem więcej m), która u dolnego końca danego odcinka wspinaczki przechodzi luźno przez wybity tam hak (szczegóły w podręcznikach taternictwa).