ekspozycja

W taternictwie słowo to oznacza przepaścistość, tj. położenie nad b. stromym, pionowym lub przewieszonym terenem. Np. na pd. ścianie Zamarłej Turni e. jest ogromna, gdyż opuszczony przedmiot spada kilkadziesiąt m wolno w powietrzu zanim uderzy o skały lub o piargi u podnóża ściany. E. w górach zwiększa niebezpieczeństwo, gdyż w razie upadku czy poślizgnięcia się w miejscu eksponowanym grozi turyście czy taternikowi upadek z dużej wysokości.

E. może być otwarta (widoczna) lub ukryta (niewidoczna). W tym ostatnim przypadku od obrywu terenu czyli skraju przepaści znajdujący się wyżej turysta jest oddzielony kawałkiem mniej stromego zbocza, ale e. ukryta jest tak samo niebezpieczna w razie poślizgnięcia się. Poza taternictwem e. ma też in. znaczenie, np. skierowanie terenu swą pochyłością w jakąś stronę, a więc pd. stoki Gubałówki nad Zakopanem mają ekspozycję południową, co znaczy, że są zwrócone ku pd.