Emericzy Viktor

Emericzy Viktor lub Géza (19 XI 1838 Lubica k. Kiezmarku - 5 XI 1887 Budapeszt).

Spiskoniem. pedagog i działacz tur. Do gimnazjum uczęszczał w Kiezmarku (matura 1859). Po studiach na uniwersytetach niem. w Jenie i Getyndze (dr w 1862) uczył w gimnazjum węg. w Nyíregyháza 1862-69, potem studiując szkolnictwo podróżował po Europie 1869-71, a od 1871 był dyr. seminarium nauczycielskiego w Nowej Wsi Spiskiej. Autor podręcznika szkolnego i prac o szkolnictwie.

Był zamiłowanym turystą tatrz. Od 1874 był członkiem MKE, od 1877 b. aktywnym i zasłużonym członkiem zarządu MKE, od 1878 członkiem komitetu redakc. rocznika MKE, od 1881 komisji muzealnej MKE (od 1884 jej przewodniczącym) i miał duże zasługi przy budowie gmachu Muzeum Karp. w Popradzie .W roczniku MKE ("Jahrb. UKV") ogłosił kilka artykułów o tematyce tatrz.: Gesammt-Ansicht und Beleuchtung der Hohen Tátra (4, 1877), Der Csorber See. Ein Bergidyll (5, 1878), Der Grosse Wasserfall in der Kohlbach (6, 1879), Auf der Königsnase (8, 1881), Die Hohe Tátra (13, 1886, tekst jego odczytu w Wiedniu), Das Grünesee-Thal (13, 1886). Pisywał też do spiskich tygodników, np. Auf der Schlagendorfer Spitze im Winter ("Zipser Bote" 1881, nr 46, o zim. wejściu E. Blásyego i przew. Jakuba Gellhofa na Sławkowski Szczyt w 1873), In Sachen des Karpathen-Museums (tamże 1883, nr 31).