gady

gady (Reptilia ). Skórę mają pokrytą tarczkami lub łuskami, są jajorodne, tylko jedna jaszczurka jest żyworodna. W Tatrach żyją nieliczne gatunki g. Z jaszczurek: zwinka (Lacerta agilis ), b. rzadka w Tatrach, podana raz z Chochołowskiej Doliny, ponadto z Podtatrza Słow.; jaszczurka żyworodna (L. vivipara ), pospolita, występująca często i aż do wys. 2400 m (podana z Żelaznych Wrót w Tatrach Słow.); padalec (Anguis fragilis ), który jest beznogą jaszczurką, dochodzi do piętra kosówki,ale jest rzadki, np. przy Niżnim Toporowym Stawie, z Tatr Słow. podany z Koprowej Doliny oraz z Tatrz. Łomnicy.

Z wężów trafia się zaskroniec (Natrix natrix ), spotykany na Podtatrzu, b. rzadki w samych Tatrach, jest np. w Niżnim Toporowym Stawie (obserwacje autorki); miedzianka czyli gniewosz (Coronella austriaca ) nie został na pewno stwierdzony ani w Tatrach, ani na Podtatrzu; żmija zygzakowata (Vipera berus ), częsta i spotykana wielokrotnie, nawet na wys. 1700-1800 m (np. na Opalonem, obserwacje autorki), zdarza się czasem w odmianie czarnej (var. prester ) i bez zygzaka na grzbiecie.

Także i jaszczurka żyworodna trafia się w odmianie prawie czarnej - zjawisko to, tzw. melanizm jest cechą charakterystyczną u niektórych górskich zwierząt. Żaden z wymienionych g. nie jest jakimś specyficznie górskim gatunkiem, wszystkie spotyka się rzadziej lub częściej także w różnych okolicach podgórskich i na niżu.

Wszystkie wymienione g., z wyjątkiem żmii (zresztą pożytecznej, bo żywi się gł. myszami i nornicami), podlegają ochronie gatunkowej, tj. są chronione na terenie całej Polski, nie tylko w obrębie Tatrz. Parku Nar., gdzie cała przyroda, żywa i nieożywiona jest pod ochroną.