glony

glony (Algae ) czyli algi, zwane też, zwł. dawniej, wodorostami. Rośliny niższe, żyjące samożywnie w wodzie lub wilgotnym środowisku. Do g. zalicza się różne gromady i klasy państwa roślinnego: złotowiciowce (Chrysophyceae ), sinice (Cyanophyta ), okrzemki (Diatomeae ), zielenice (Chlorophyta ), brunatnice (Phaeophyta ), bruzdnice (Peridineae ), krasnorosty (Rhodophyta ), sprzężnice (Desmidiaceae ). Jedne z nich wchodzą w skład planktonu (zawiesina wodna mikroskopijnych roślin i zwierząt), inne bentosu (mikroskopijne organizmy zbiorowiska dna wód) jezior tatrz. (» stawy); niektóre żyją na skałach i kamieniach (fiołkowe kamienie) itp.

Wśród g. tatrz. szczególnie interesujące są » sinice, żyjące w jeziorach i nadające im różne barwy, oraz g. naśnieżne (» śnieg barwny). W zimnych wodach potoków tatrz. żyje złotowiciowiec Hydrurus foetidus, tworzący galaretowate plechy, które osiągają długość nawet kilkudziesięciu cm. Nad potokami, w » mszarnikach, przy wodospadach w dywanach wilgotnych, skrapianych wodą mchów żyje także mnóstwo rozlicznych glonów; podobnie w ciepłych wodach basenu w Jaszczurówce i w ujściu wypływającego stamtąd potoku. Natomiast w źródłach siarczanych przy ujściach Strążyskiej Doliny i Bobrowieckiej Doliny występują z glonów tylko nieliczne okrzemki, ale żyją tam za to bakterie siarczane.

Glony żyjące na skałach i kamieniach, jak niektóre sinice i zielenice (» fiołkowe kamienie) wytrzymują bez szkody przejściowe wysychanie, tworzą wtedy rodzaj skorupiastej twardej powłoki, przerywają wegetację; dopiero mgła, rosa, deszcz czy jakiekolwiek zawilgocenie pobudza je do wznowienia procesów życiowych.

Nazwa glony jest pochodzenia góralskiego, wprowadzona do nauki przez Józefa Rostafińskiego.