Horváth-Palocsay

Horváth-Palocsay (ród), w dokumentach także Palochay.

Węg. ród szlachecki i magnacki, który powstał w XVI w. wskutek podziału Horváthów z Wielkiej Łomnicy na dwie gałęzie: Horváth-Kissevich oraz Horváth-Palocsay (z siedzibą od 1505 w Pławcu k. Starej Lubowli). Pławiec (słow. Plaveč) zwie się po węg. Palocsa i stąd przydomek czy nazwisko Palocsay. Ród ten miał wielkie posiadłości w Szaryskiem. W 1589 Jerzy (György, Georgius) Horváth-Palocsay kupił od Olbrachta Łaskiego państwo niedzickie czyli dunajeckie (z Niedzickim Zamkiem), obejmujące Zamagurze Spiskie i część Tatr : Dolinę Białej Wody i Jaworową Dolinę z ich otoczeniem, ku wsch. aż po Hawrań . W 1593 dokupił dobra lendackie od pol. zakonu Bożogrobców, właściciela tych dóbr od 1313. W XVII w. ród H.-P. założył na Zamagurzu Spiskim wsie Hagi , Jeziersko i Mała Frankowa.

W 1856 zmarł bar. Aleksander Horváth-Palocsay, nie pozostawiając męskiego potomka, tylko córkę Kornelię, która wyszła za mąż już wcześniej za bar. Salamona . Od 1857 państwo niedzickie wraz z Tatrami Jaworzyńskimi stało się własnością Salamonów.

Pamiątką po Horváth-Palocsayach w Tatrach są nazwy Horwacki Upłaz i Horwacki Wierch .

Zob. też spór o Morskie Oko oraz własnościowe sprawy .