Hoyer Henryk Ferdynand

Hoyer Henryk Ferdynand jun. (13 VII 1864 Warszawa - 17 X 1947 Kraków), starszy syn » Henryka Fryderyka Hoyera . Lekarz (dr w Strasburgu 1892), zoolog, anatom, prof. anatomii porównawczej na UJ 1894-1934, potem prof. hon. i wykładowca tamże do 1947, od 1902 czł. AU i PAU. W czasie II wojny świat. wraz z in. profesorami UJ był więziony przez Niemców w obozie koncentr. w Sachsenhausen (1939).

W młodych latach uprawiał turystykę w Tatrach, np. w 1897 uczestniczył z młodszym bratem Emilem w jednym z wcześniejszych wejść przez Miedziane Ławki  na Łomnicę . Wśród jego licznych prac nauk. (z różnych dziedzin zoologii) niektóre dotyczą zwierząt dyluwialnych w Polsce (nosorożec i mamut ze Staruni), także z jaskiń tatrz., np. Zwierzęta kopalne okolic Krakowa ("Ziemia" 1923, nr 6), Über Zähne von Säugetieren... ("Bull. Int. Acad. Sc. Cracovie Cl. Math." 1924, nr 5-6, wsp. z J. Babikiem), Wyniki badań kości zebranych w r. 1922 w grotach Doliny Kościeliskiej ("Spraw. Komis. Fizjogr." 62, 1928), Fauna dyluwialna Polski ("Kosmos" 1937, nr 3). Częściowo do Tatr odnosi się też jego Zarys dziejów zoologii w Polsce (Kr.1948).