jesion

jesion (Fraxinus excelsior), z rodziny Oliwkowatych (Oleaceae). W gwarze podh.: jasień. Wyniosłe drzewo, o drobno i równo żłobkowanej szarej korze. Liście nieparzystopierzasto złożone, pączki szczytowe krótkie, trójkątne, czarne. Kwiaty zebrane w miotełkowate, wydłużające się w czasie kwitnienia wiechy. Kwitnie w maju. J. jest rozdzielnopłciowy i wielopienny.

Rośnie gł. w krainie uprawy, a w górach b. rzadko i pojedynczo, jedynie tylko na zboczach Kobylego Wierchu w Tatrach Biel. w 1956 został odkryty spory las jesionowo-świerkowy.

J. jest ulubionym drzewem górali podh., sadzonym przy domach i drogach jako ochrona przed wiatrem halnym, któremu stawia silny opór dzięki głębokiemu i rozgałęzionemu systemowi korzeniowemu. Jesion jest też obdarzony wielką siłą ssącą, jego ciśnienie osmotyczne wynosi ok. 22 atmosfer - jedno z największych u naszych drzew. Nadaje się na obsadzanie rzek i terenów powodziowych. Z drewna jesionowego robi się piękne meble, dawniej również wyrabiano z niego doskonałe narty.