Jost Alojzy

Jost Alojzy, właśc. Henryk Alojzy (12 XI 1874 Twierdza k. Mościsk - 6 XI 1932 Zakopane).

Budowniczy lądowo-wodny, literat, miłośnik i znawca góralszczyzny, myśliwy. Przed I wojną świat. był powiatowym drogomistrzem w Nowym Targu, nadzorował budowę Drogi Balzera do Morskiego Oka , zaprojektował most na Wodogrzmotach . Zamieszkał w Zakopanem , gdzie w 1913 zaprojektował i zbudował sobie dom w stylu zakop. ("Hanka" przy ul. Grunwaldzkiej). Był członkiem i działaczem Sekcji Narc. TT (w 1911-13 w zarządzie). Z inicjatywy Mariusza Zaruskiego , a z ramienia SNTT w lutym 1911 J. bezinteresownie sporządził pierwszy projekt toru bobslejowego z Kalatówek przez Kuźnice do "Księżówki". Tor został zbudowany w 1913 na krótszej trasie wg projektu A. Josta i Józefa Ramsa. Przyjaźnił się ze Stanisławem Barabaszem i towarzyszył mu na wielu jego wyprawach myśliwskich.

Pisywał opowiadania z życia góralskiego (niektóre o tematyce myśl.): Habryka ("Gaz. Zakop." 1922, nr 40-41), Gdy gościec zlubuje ("Głos Zakop." 1924, nr 43-44 i 1925, nr 1, częściowo gwarą), W turniach ("Wierchy " 1928, o podh. kłusownikach), Skończona pieśń (tamże 1932, o Bartku Obrochcie i jego muzyce). To ostatnie opowiadanie ukazało się też w słow. przekładzie ("Slovák", Br., I 1933).