Kolankowski Jerzy Adam

Kolankowski Jerzy Adam (17 III 1915 Schönberg, Morawy). Lekarz (studia na Uniw. Lwow., dr na UJ 1947), literat, turysta, narciarz, taternik , malarz amator (wystawiał od 1956). Lekarz w Cieplicach Śląskich.

Turystykę górską i narciarstwo uprawiał od 1924 w Karpatach Wsch . i Tatrach , taternictwo od 1952; starszy instruktor taternictwa. Organizator i pierwszy prezes Koła Sudeckiego Klubu Wysokogórskiego 1953-65, prezes Sudeckiego Klubu Wysokogórskiego 1979-81. W 1952 współzałożyciel i pierwszy prezes Grupy Sudeckiej GOPR.

Od 1952 publikował artykuły, notatki, opowiadania i wiersze (m.in. pod pseudonimem Adam Śnieżkowski) na tematy sport., narc. i górskie, m.in. tatrzańskie, w czasopismach i publikacjach zbior., np. wspomnienia z różnych gór pt. Od Baraniej do Białej Góry ("Wierchy " 43, 1974) oraz wiersze Ostatnie południe ("Ilustr. Kur. Pol.", o Mieczysławie Karłowiczu ), Suita taternicka ("Tat." 1961, nr 2, "Henrykowi Czarnockiemu i Tadeuszowi Strumille na pożegnanie").

Jest autorem pierwszego pol. przewodnika wspinaczkowego po Sudetach Skalne drogi Sudetów Zachodnich (Wa. 1971) i książki dla młodzieży Narty narty Opowieści z białego szlaku (Wa. 1979). Przetłumaczył na polski książkę Gastona Rébuffata Gwiazdy i burze. Sześć północnych ścian alpejskich (Wa. 1962). Jest członkiem hon. Sudeckiego Klubu Wysokogórskiego.