Książkiewicz Marian

Książkiewicz Marian (22 II 1906 Kraków - 16 II 1981 tamże). Geolog (studia na UJ, dr 1929), prof. UJ 1946-51 i 1958-81, prof. AGH 1951-58, czł. PAN (1952). W czasie II wojny świat. służył w WP we Francji i Anglii.

Był jednym z najlepszych znawców geologii Karpat i Podkarpacia, zwł. fliszu karpackiego . Jego badania dotyczyły m.in. Pienińskiego Pasa Skałkowego oraz Babiej Góry i jej regionu.

Geologią Tatr zajmuje się w swych pracach o całych Karpatach, np. Jednostki strukturalne łuku karpackiego (w pracy zbior. "Regionalna geologia Polski" t. 1, zeszyt 2, Kr.1953), Karpaty (w pracy zbior. "Budowa geologiczna Polski", t. 4, cz. 3, Wa.1972), a także jako autor odpowiednich rozdziałów w podręczniku uniw. Zarys geologii Polski (Wa.1952, współautor książki Jan Samsonowicz; wyd. 2 w 1953, wyd. ros.: Moskwa 1956). Sporo wiadomości o geologii Tatr daje też K. w swym podręczniku uniw. Geologia dynamiczna (Wa.1951 i 5 nast. wydań rozszerz.).K. ogłosił również kilka życiorysów geologów, m.in. związanych z Tatrami, jak Maurice Lugeon , Władysław Szajnocha , Hugo Zapałowicz .