Magiera Jan

Magiera Jan (15 XII 1876 Sułkowice k. Myślenic - 19 III 1958 Kraków, poch. na Salwatorze). Filolog (UJ 1902, dr filoz. na Uniw. Lwow. 1912), slawista, nauczyciel i dyr. szkół średnich (do 1932), w 1945-52 lektor języka czes. i słow. na UJ, zasłużony działacz PTT.

Był wieloletnim działaczem na polu zbliżenia pol.-słowiańskiego, a zwłaszcza pol.-słow. i pol.-czeskiego. W związku z tym oprócz podręcznika Literatura czeska i słowacka (Kr.1929) ogłosił liczne prace, artykuły i recenzje, z których część dotyczy Tatr i Podtatrza (od 1904), np. Jan Botto, śpiewak Janosika ("Kur. Lit.-Nauk." 1929, nr 6), Mowa ludu liptowskiego ("Czas" 1933, nr 77), Uroda Słowacji ("Głos Narodu" 1933, nr 347), Zdobywcy Tatr (tamże 1936, nr 293).

Niezależnie od tak ukierunkowanej twórczości nieraz pisał na tematy tatrz. i podtatrz., m.in.: Wilja w Sądeczyźnie ("Wisła" 18, 1904, też o Podhalu), Lekarstwa doświadczone (tamże 19, 1905, o limbowych orzeszkach jako lekarstwie w XVII w.), Sanna w Pieninach ("Pam. TT" 28, 1907), Polscy górale na Węgrzech ("Świat Słowiański" 1913), Wobec innych Słowian (tamże 1913, o Spiszu i Orawie), Działalność naukowa Muzeum Tatrzańskiego ("Głos Narodu" 21 I 1938), Kozice a narciarze ("Wierchy" 16, 1938, s. 193).

W okresie międzywoj. przez szereg lat (z przerwą kilkuletnią) M. był kierownikiem biblioteki PTT w Krakowie, a po II wojnie świat. opracował bibliografię "Pamiętnika Tow. Tatrz." za lata 1876-1920 i "Wierchów" za 1923-47 ("Wierchy" 18, 1948). M. publikował też prace etnogr., polonistyczne, językozn. i pedagogiczne. W rękopisie pozostał jego pamiętnik.

Lit. - "Prz. Hist.-Oświat." 1962 (Tadeusz S. Grabowski). - "PSB" 19, 1974 (Witold Grzybek). - "Wierchy" 49, 1980 (A. Mgr. = Adam Magiera).