Bielska Jaskinia

Wejście do niej znajduje się w niewielkiej Dolinie Drabinie, wciętej w pn.-wsch. stoki Kobylego Wierchu w Tatrach Biel., blisko uzdrowiska Tatrzańska Kotlina, z którego szeroka ścieżka doprowadza do jaskini. Można ją zwiedzać tylko z miejscowym przewodnikiem. Przejście przez jaskinię jest sztucznie ułatwione (chodniki i schody) i oświetlone elektrycznie.

Bielska Jaskinia , dawniej także Bielskie Jaskinie; 

Z udostępnionych jaskiń tatrz. jest to największa i najpiękniejsza, z licznymi stalaktytami i in. naciekami. Ogólna długość korytarzy B.J. wynosi ponad 1750 m, z czego 1001 m udostępniono do zwiedzania. Deniwelacja: 160 m, z czego w ciągu turystycznym 125 m. Obecnie używane wejście (sztucznie wybite) jest na wys. 890 m, pierwotne wejście (teraz zamknięte) znajduje się wyżej (972 m) na orogr. prawym stoku Doliny Drabiny. Temp. w jaskini wynosi stale ok. +5 stopniC.

B.J. była znana poszukiwaczom skarbów już w XVIII w., co potwierdzają napisy: "Michael Scholtz 1713" oraz "Thomas Mayer, Jacob Haaz, Jacob Herzogh 1731". Wejście do jaskini odkryli ponownie poszukiwacze skarbów Lorenz Gulden (z Białej Spiskiej ) i Fabry (z Kiezmarku) w 1826, ale do wnętrza nie weszli. Znaleziono ślady po ich następcach wewnątrz jaskini, ale ich nazwiska nie są znane.Ponownego, trwałego już odkrycia jaskini dokonali dwaj mieszkańcy Białej Spiskiej, Johann Britz i Julius Husz, którzy 5 VIII 1881 i w nast. dniach zwiedzili jej początkową część. W 1881 i 1882 znacznie dalsze partie jaskini ( niemal całość znanych dziś korytarzy)zbadali Johann Britz, August Kaltstein i Emerich Verbovszky, wszyscy z Białej Spiskiej.

Jaskinia znajdowała się na terenie należącym wtedy do Białej Spiskiej i miasto to sfinansowało dalsze prace Kaltsteina, który szybko udostępnił część jaskini i już 6 VIII 1882 nastąpiło uroczyste jej otwarcie do zwiedzania (z pochodniami i świecami, z przewodnikiem). W tym samym roku Kaltstein i Verbovszky rozkopali wąski kanał powietrzny i stworzyli dogodniejszy dostęp do jaskini, używany od 1883 do dziś. W 1883 wydano pierwszy przewodnik po tej jaskini.W 1896 oświetlono B.J. elektrycznie. Liczba odwiedzających już w 1883 przekroczyła 1000 osób rocznie. W latach 1950. wzrosła do 30 tys., by w roku 1995 osiągnąć poziom 94 tys. Odkrycie i uprzystępnienie jaskini spowodowało powstanie i rozwój » Tatrzańskiej Kotliny.