ogród

ogród. W gwarze podh. u dawnych tatrz. pasterzy i myśliwych słowo ogród to termin topogr. oznaczający albo piętro doliny (czasem z bujną roślinnością), albo taras na stromym stoku (nieraz trawiasty), albo też położony wysoko wśród skał podcięty kocioł o dnie piarżystym, niekiedy z płatami śniegu.W Tatrach termin ogród wszedł w skład niejednej nazwy geogr. o pochodzeniu lud., np. Mały Ogród i Wielki Ogród w urwiskach Hrubego Wierchu nad Hlińską Doliną. Termin ten występuje też w tatrz. nazwach geogr., utworzonych przez turystów lub kartografów, np. Wielicki Ogród.Na Podhalu i na Zamagurzu Spiskim termin ogród (zwykle plur. ogrody) to co innego: pola uprawne leżące bliżej domów, co roku nawożone i nie ugorujące, a dopiero za ogrodami znajdowały się pola uprawne, które co trzeci rok ugorowały. Na ogrodach sadzono jarzyny i zasiewano len, konopie, jęczmień. Również i takie ogrody weszły w skład niejednej nazwy geogr., np. Wielkie Ogrody w Jurgowie.