Adamczyk Mieczysław Jerzy

Adamczyk Mieczysław Jerzy (2 XII 1933 Kluczkowice, woj. lubelskie).

Historyk (dr hab. UJ), doc. Uniw. Wrocł.

W 1957-62 był kier. szkoły w Cichem Górnym na Podhalu, w 1962-70 pracował w Inspektoracie Oświaty pow. nowotarskiego i m. Zakopanego. Od 1970 we Wrocławiu. Jest autorem licznych prac z dziejów społ.-gosp. i historii oświaty Małopolski pd., zwł. regionu Tatr i Podtatrza Pol. oraz Sądecczyzny w 1625-1848, wraz z kontaktami oświat. i kult. tego obszaru z terenami sąsiednimi od pd. i zach. Jest red. i współautorem dużej zbior. monografii Dzieje miasta Nowego Targu (Nowy Targ 1991).

Tematem jego rozprawy dokt. na UJ w 1972 była Wspólnota siedmiu wsi czarnodunajeckich w I połowie XIX wieku (Nowy Targ 1971, mps). Z jego prac opublikowanych liczne dotyczą Tatr i Podtatrza Pol., m.in.: Masakra w Witowie ("Wierchy" 34, 1965), Z dziejów ciemnoty i zabobonu na Podhalu (tamże 35, 1966), U źródeł "fortun" chłopskich w Karpatach Polskich, 1650-1848 (tamże 44, 1975), Związki dziejowe ziem województwa nowosądeckiego ("Rocz. Sądecki" 15-16, 1974-77), Zmiany w krajobrazie Karpat w latach 1650-1870 ("Wierchy" 47, 1978), Chów kóz w Karpatach północnych i jego zanik ("Rocz. Podh." 2, 1979), Rzeki Karpat Północnych w XVIII i XIX wieku ("Wierchy" 49, 1980), Nieznane dokumenty do dziejów Podhala, 1650-1914 ("Rocz. Podh." 3, 1985), Wspomnienia Jana Kantego Andrusikiewicza w świetle źródeł (tamże 4, 1987).