Rajwa Apoloniusz

Rajwa Apoloniusz (10 IV 1934 Podgórze, woj. bielskie). Geograf (UJ 1956), taternik jask. i speleolog, taternik (czł. Klubu Wysokogórskiego od 1967), przewodnik tatrz., ratownik górski, zamieszkały w Zakopanem od 1947. W 1958-69 był pracownikiem nauk. w Wysokogórskim Obserwatorium Meteor. na Kasprowym Wierchu, w 1969-89 nauczycielem w liceum w Kuźnicach.

Taternikiem jask. był od 1962. Uczestniczył w wyprawach odkrywczych do trudno dostępnych jaskiń tatrz., m.in. Wielkiej Śnieżnej Jaskini, Ptasiej Studni, Wielkiej Litworowej Jaskini, Lodowej Jaskini Mułowej.Brał też udział w wyprawach do jaskiń za granicą: do najgłębszej wówczas jaskini świata, Gouffre Berger we Francji (1966) i w celach eksploracyjnych do jaskiń Austrii (1970, 1980), był kierownikiem wyprawy do jaskiń Pamiro-Ałaju (1972).Był członkiem Komisji Taternictwa Jask. ZG Klubu Wys. w 1965-74 (przewodniczącym w 1969-71), następnie Komisji Taternictwa Jask. PZA, ponadto przewodniczącym Sekcji Taternictwa Jask. Koła Zakop. Klubu Wys. w 1967-68 i Speleoklubu Tatrz. (1979-80).W latach 1960. będąc pracownikiem nauk. w obserwatorium na Kasprowym Wierchu i współpracując z Inst. Geogr. PAN w Krakowie, prowadził badania geomorf., hydrograf. i klimatol. w Tatrach Pol. i na Podtatrzu, opracowując m.in. hydrografię Doliny Rybiego Potoku, Doliny Roztoki i Doliny Pięciu Stawów Polskich. Badał też letnie płaty śniegu w Tatrach (wsp. z Mieczysławem Kłapą).

W jaskiniach tatrz. badał termikę i cyrkulację powietrza.Ze swych badań opublikował Wpływ ablacji pokrywy śnieżnej w Tatrach na kształtowanie się wodostanów potoków tatrzańskich w czerwcu 1962 r. (w: "Konferencja nauk. poświęcona zagadnieniom hydrologii i meteorologii regionu krak.", Kr. 1964), Kształtowanie się gęstości śniegu na Kasprowym Wierchu w roku 1959 1960 ("Prace PIHM" nr 87, 1965), Roczny cykl termiczno-cyrkulacyjny niektórych jaskiń tatrzańskich (w: "Mater. z Sympozjum Speleol." 1965).

Jest on też autorem rozdziału Alpinizm jaskiniowy w podręczniku zbior. "Alpinizm" (red. Maciej Popko, Wa. 1971 i wyd. 2 w 1974), współautorem przewodnika Turystyczne jaskinie Tatr (Wa. 1978 i wyd. 2 w 1989, wsp. z Christianem Parmą), autorem broszurki Kasprowy Wierch (Kr. 1988) i artykułów o różnorodnej tematyce tatrz. w czasopismach.Przewodnikiem tatrz. jest od 1967. Członkiem zarządu Koła Przewodników Tatrz. w Zakopanem był w 1968-70. Od lat bierze udział w szkoleniu przewodników tatrz. (instruktor od 1989). Był członkiem Grupy Tatrz. GOPR, w 1978-79 był przewodniczącym jej Podkomisji Ratownictwa Jaskiniowego, uczestniczył w wyprawach ratunkowych.