rogownica

rogownica (Cerastium ), z rodziny Goździkowatych (Caryophyllaceae ). W Tatrach istnieje kilka gatunków rogownic. Niektóre z nich, jak r. pospolita (C. fontanum ssp. triviale, C. vulgatum ) występują w całej Polsce i Słowacji, inne są gatunkami górskimi.

Do tych należy przede wszystkim r. tatrzańska (C. arvense ssp. glandulosum, C. tatrae, C. raciborskii ), o podnoszących się licznych pędach wysokości ok. 10-15 cm, z których część zakończona jest kilkukwiatowymi kwiatostanami. Kwiaty białe, gwiazdkowate, dość duże, ok. 10-15 mm średnicy, pięciopłatkowe. Łodyżki pędów gęsto ulistnione, listki podługowatojajowate, z ich kątów na pędach kwiatonośnych wyrastają liczne krótkie pędy płonne. Kwitnie od czerwca do września, na granicie i wapieniu (częściej), od piętra regli po dolną część piętra turniowego, do 2470 m na Rysach. Schodzi wzdłuż Białki i Dunajca aż do Czorsztyna.

Prócz r. tatrzańskiej występują jeszcze wysokogórskie: r. wełnista (C. alpinum ssp. lanatum ) gęsto biało owłosiona, na wapieniu, rzadko na granicie, maks. 2484 m na Lodowym Szczycie, min. 1900 m na Kominiarskim Wierchu; r. szerokolistna (C. latifolium ) o dużych białych kwiatach i liściach jajowatookrągławych, tylko na wapieniu po 2123 m na Krzesanicy, min. 1050 m pod Sarnią Skałą; r. jednokwiatowa (C. uniflorum ), mniejsza, o pędach jednokwiatowych, tylko na granicie aż po wierzchołek Gierlachu; r. trójszyjkowa (C. cerastoides, C. trigynum ) o liściach drobnych, wąziutkich i 3 szyjkach słupka (pozostałe mają zwykle po 5 szyjek), na granicie, rzadko na wapieniu, maks. 2530, min. 1190 m.Wszystkie te rogownice są do siebie dosyć podobne, wszystkie mają białe kwiaty i występują na skałkach, piargu, murawkach skalnych i wyleżyskach, także na rumowisku mylonitowym.