borówki

borówki (Vaccinium), z rodziny Wrzosowatych (Ericaceae). W Tatrach występują trzy gatunki: borówka czarna (Vaccinium myrtillus), zwana też czarną jagodą, a niekiedy - nawet w niektórych podręcznikach i florach - czernicą, ale ta ostatnia nazwa jest niesłuszna, przynależy bowiem jeżynie (Rubus); górale czarne jagody nazywają po prostu borówkami; b. brusznica (V. vitis-idaea), u górali bruśnice; b. bagienna (V. uliginosum), u górali solanki, której owoce różnią się od b. czarnej białawosinym nalotem i białawym miąszem owocu.

B. czarna miewa bardzo rzadko jagody białe, na Podhalu znana tylko z Palenicy Kościeliskiej. B. bagienna występuje w górach w dwóch formach: o dużych liściach na kilkudziesięciocentymetrowych krzewinkach oraz z drobnymi listkami (i kwiatami) na niskich kilkunastocentymetrowych krzaczkach. B. brusznica odznacza się sporą zawartością kwasu benzoesowego w swoich organach, dzięki czemu jej przetwory nie psują się i są łatwe w przechowywaniu.

Wszystkie trzy gatunki b. w Tatrach rosną w lasach, wśród kosówki, na trawiastych zboczach górskich, zwł. na granicie, nieco mniej na wapieniu. Wszystkie trzy podchodzą aż w piętro halne, a nawet nieco wyżej: b. bagienna do 2360 m, b. czarna do 2380 m, b. brusznica do 2400 m. B. brusznica ma liście zimotrwałe, pokryte woskiem, jakby lakierowane. Obie pozostałe b. tracą liście na zimę.