Schiele Tadeusz

Schiele Tadeusz (19 II 1920 Zakopane - 22 III 1986 tamże), syn » Kazimierza Schiele. Taternik, narciarz, grotołaz, lotnik.

Taternictwo uprawiał przed II wojną świat. (początkowo z ojcem) i po niej. Grotołazem tatrz. stał się dopiero po wojnie. Już przed II wojną świat. został pilotem szybowcowym i zaczął służbę w lotnictwie (w Dęblinie).

Podczas kampanii wrześniowej 1939 dostał się do niewoli niem., ale uciekł z niej i wrócił do Zakopanego, po czym przez Tatry i Węgry dotarł do lotnictwa pol. na Zachodzie. Walczył jako pilot myśliwca 308 Dywizjonu Krak. RAF w 1940-45 i otrzymał wysokie odznaczenia.

Wkrótce po wojnie wrócił do Polski i osiadł w Zakopanem. Uprawiał taternictwo, narciarstwo, uczestniczył w wyprawach odkrywczych do jaskiń Tatr Pol., działał w nowotarskim Aeroklubie Tatrz. jako pilot szybowcowy i instruktor, wykonując liczne loty nad Tatrami.Od 1947 ogłaszał w czasopismach artykuły o tematyce lotn., szybowcowej, tatern. i alpinistycznej. Jest autorem czterech książek wspomnieniowych z dziedziny lotnictwa, szybownictwa i taternictwa: Spitfire (1957), Blisko nieba (Ka.1966), Wspinaczka po chmurach (Wa. 1979) i W cieniach chmur (Kr. 1987).Był hon. członkiem Klubu Speleologicznego w Zakopanem.